VAKFI SEVİYORUM, ÇÜNKÜ...
Buraya gelmeden önce evde boş boş oturuyordum. Vakfa gelince sıkılmadım, çok eğlendim. Okula gitmesem de hep buraya gelsem diye düşündüm. Oturduğum yerden de buraya gelen çoktu. Hep İnci abladan söz ediyorlardı. Çok iyi bir ablaymış. İnci ablayı çok merak etmiştim, nasıl biri acaba diye hep düşündüm. Sonra annem beni de vakfa yazdırdı. Burası gerçekten söylendiği kadar güzelmiş, İnci abla da çok iyiymiş. Her gün buraya gelmek için can atıyorum. Gönüllü abla ve ağabeyler bizlere çok iyi davranıyorlar.
Vakfa gelince bir sürü arkadaşım oldu, hepsi de çok iyiler... Vakıftakiler hepimizi çok seviyorlar. Bizlere en iyi bilgileri veriyorlar. Sanki bizim ağabeylerimiz, ablalarımız gibi değil de arkadaşlarımız gibi davranıyorlar. Bizleri küçük görmüyorlardı.
Bence vakfımız en güzel eğitim yeridir. Ben de ağabey ve ablalarımı beni sevdikleri kadar çok seviyorum.
DİCLE SÖYLEMEZ (5. SINIF ÖĞRENCİSİ)

Eğitim Gönüllülerine girmeden önce fazla dostum yoktu. Bazı konular hakkında bilgim yoktu. Bilgisayar, satranç, karikatür gibi şeyleri bilmiyordum...
Eğitim Gönüllülerine girdikten sonra bazı şeyler değişti hayatımda. Bir çok abla, ağabey ve arkadaşlar edindim. Herkesle beraber etkinlik yapmayı, bildiklerimizi beraberce paylaşmayı, sevgi ve şefkati yeniden öğrendim. Gitmediğim yerler ve bilmediğim şeyler hakkında bilgi edindim. Arkadaş çevrem genişledi. İnci abla ve onun gibi abla ve ağabeylerle sevgi bağı kurdum. Birlikte bir şeyler yapmayı öğrendim. Örneğin; şarkı söylemek, oyun oynamak gibi... Eğitim gönüllülerine girerek çocuk olmayı, oyun oynamayı yeniden tattım. Hala her vakfa girdiğimde İnci abla ve arkadaşlarımı görünce içim kıpır kıpır oluyor. Arkadaşlarımla bir şeyler paylaştığımda kendimi daha huzurlu hissediyorum. Paylaşma duygusunu, sevgi duygusunu her seferinde bir daha hissediyorum. Bir çok şeyi burada yeniden öğreniyorum. Tüm bunların yanı sıra burada çevremizi ve eşyalarımızı korumayı öğrendim. Yardım etmeyi daha fazla yapmaya başladım. Küçüklerime karşı sevgiyle, büyüklerime karşı saygıyla davranmayı daha da fazla öğrendim. Sorumluluk almayı, aldığım sorumluluğu yerine getirmeyi öğrendim. Kısaca eğitim gönüllülerine girdikten sonra hayatımın büyük bir bölümü çoğunlukla değişti.
TİMUR BÜYÜKÇE(11 YAŞINDA, 5.SINIF ÖĞRENCİSİ)

Eğitim Gönüllüleri Vakfı benim için önemli olan üç şey verdi bana: dostluğu, sevgiyi ve mutluluğu. Kendime güvenim arttı, arkadaş çevrem genişledi. Akşam çok geç yatsam da sabah erkenden kalkabiliyorum. O kadar istekle gidiyorum ki birime bir an önce sabah olsun diye çabucak uyuyorum. Eskiden spor branşlarından sadece futbola önem veriyordum artık tüm sporlarla ilgileniyorum. Kız arkadaşlarımdaki yakınlık çoğaldı. Satranca çok büyük bir ilgim oldu. Folklor öğrendim. Eğitim Gönüllülerindeki ağabeyler, ablalar herkese bir anne baba yakınlığı gösteriyor. Eğitim Gönüllüleri vakfına gitmek artık benim için büyük bir sorumluluk oldu. Sevmek nedir bilir misiniz? Sevmek, sevince güzeldir. Sevmek için dostlarının olması gerekir, dostlarının olması için de sevmek gerekir. Dostlar paylaşmak içindir. Söylediklerimi arıyorsanız eğer Eğitim Gönüllüleri en önde gelir.
Eğitim Gönüllüleri Vakfı kardeşlik, dostluk ve barış içindir. Ben de bu vakfın bir çocuğu olarak devam edebildiğim kadar buraya gelmeye devam edeceğim.
OZAN EVCİMEN(11 YAŞINDA, 5.SINIF ÖĞRENCİSİ)

Ben Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfına gelmeden önce hem biraz bilgisizdim hem de büyüklerime karşı saygısızlık yapıyordum. Buraya geldiğimden beri hem arkadaş çevrem oldu hem de iyi kişilerle tanıştım, artık kimseye saygısızlık yapmıyorum, tüm bunların yanında bir çok şey hakkında bilgi sahibi oldum. Eğitim Gönüllüleri Vakfı bilgi depolu bir yer, gönüllüleri çok iyi... Burada sorumluluk almayı öğrendim, yeni arkadaşlar tanıdım. Okul arkadaşlarımla aram o kadar iyi değildi. Vakfa geldiğimden beri onlar bana iyi davranıyorlar, ben de onlara iyi davranıyorum.
AHMET KORKUT(11 YAŞINDA, 5.SINIF ÖĞRENCİSİ)